DAG 140 - SANTIAGO

Voel me een stuk beter dan gisteren, uitgerust en voldaan. Het belangrijkste was, dat ik om 12 uur naar de beroemde mis in de kathedraal ben geweest, en dat was erg indrukwekkend. Ik was er om een uur of 11, en kon nog net een plekje vinden om te zitten, druk. En het is inderdaad Maria-Hemelvaart (Fiesta de Santa Maria), een belangrijke dag in Spanje. Een hele mooie dienst, met een groot gemengd koor die prachtig zongen, kippevel, en dingen werden in diverse talen gedaan. Alles bij elkaar een uur, het werd warmer en warmer, en ik heb de tijd gebruikt om goed na te denken/mediteren over het waarom etc van wat ik heb gedaan.

Ten eerste heb ik bevestigd gekregen, zoals ook andere dingen, dat ik houd van het praten met/leren van/contact hebben met/ uitwisselen met mensen, maar dan wel mensen die open/echt/autehntiek/eerlijk zijn, met een goede energie. Ik ben daar altijd gevoelig voor geweest, allleen ik ging daar altijd volkomen verkeerd mee om, en dat keerde zich naar binnen, en ik koos voor de verkeerde mensen. dat heeft heel veel met zelfvertyrouwen te maken. Sinds een aantal jaren weet ik hoe daar op een positieve manier mee om te gaan, ben in alles een laatbloeier...Het zijn niet de anderen, maar de keuzes die ik maak. Dus terug in Amsterdam hangt het ook af van de mensen met wie ik omga, de situaties waar ik me in begeef. Ik vind de stad( en Nederland) veranderd, vroeger was er meer positieve energie, nu meer negatieve..

Bovendien heeft dat te maken met het feit, dat ik mezelf de moeite waard vind, daar heeft de Wandeling zeker aan bijgedragen, zelfvertrouwen, je moet jezelf wel de moeite waard vinden om dat allemaal te verdienen, en dat vond ik tot mijn 30e zeker niet. Met fouten en al, die heeft elk mens, die maken wie je bent, het ligt eraan hoe je er mee omgaat. Ik voel me goed en voldaan en rustig, ook mede door de waardering en ondersteuning (letterlijk ook) die ik van jullie allemaal heb mogen ontvangen.

Ik ga deze week nog naar de kust, moet erg mooi zijn, en de weersvoorspellingen zijn uitzonderlijk goed. Naar Finisterre, het einde van de wereld, om af te sluiten, en pelgrims verbranden daar ritueel iets, bij de oceaan. Lijkt me mooi. Deze Weg, Chemin, Camino, heeft me veel gebracht, en ook opgeruimd, deze weg letterlijk onder de sterren, hij volgt de Melkweg, en ze zeggen ook dat er hier veel lei(energie)lijnen liggen, in ieder geval voel de energie van al die mensen, die iets delen.

Tot slot nog een ander toepasselijk citaat: ...Het is niet dat ik niks voel, want dat doe ik wel, en heel intens, maar zonder verstrikt te zijn in emoties. Ik voel me een met mijn lichaam en tegelijkertijd is het of ik mezelf zie lopen door de ogen van een vogel op de weg. Het is aanvaarding, een gevoel dat ik dingen waartegen ik me heb verzet, aanvaard.Ik ben niet alleen gelukkig met mijn bestaan, maar voel me ook bevrijd van gebeurtenissen die negaties waren, als een vat dat is leeggegooid, omgespoeld, en op dit moment in de tijd schoon en leeg. Het is plezierig, het geeft rust.

Tot snel, ik laat nog wel wat horen, succes met je eigen weg, lief zijn voor elkaar, ik wens jullie dezelfde rust, een warme omhelzing, Willemijn

DAG 139 - SANTIAGO!!!!! - 21 KM

TOTAAL : 2849 km !!!

IK BEN ER !!!!!!!!

Zo, ik gooi er maar even een paar kapitalen en uitroeptekens tegenaan, dat hoort toch zo. Het was een beetje een gemengde ervaring vandaag, maar ik ben een gelukkig mens, ik denk dat de boodschap is dat het dus echt om de Weg gaat, en niet het doel...

Allereerst regende het ´s midaags pijpenstelen, in geen weken/maanden meegemaakt, na hele dikke mist in de morgen, dat was nog wel mooi, maar het was absoluut niet voorspeld, dat is dus Gaqllicie, de dag ervoor en erna weer schitterend. En regen is niet zo erg, maar het droeg niet bij aan de algehele stemming.Ik liep de prachtige oude stad in, sobere prachtige architectuur,Garcia Marquez schreef dat het de enige stad was die hem aaan Sienna deed denken. En toen stond ik ineens op de Praza do Obradoiro, het schitterende plein voor de kathedraal, heel druk, en daar stond ik dan, ik zag niemand die ik kende of die me erkende, kreeg geen telefonisch contact met diversen, en voelde me een beetje verloren. Maar ik was ook heel blij en voldaan, en heb een half uurtje onder een rand rustig zitten genieten en alles bekeken. Dacht toen even de kathedraal in te gaan, voor een eerste blik (morgen de dienst), maar heb me na 10 meter omgedraaid, een grote file van mensen.

Vervolgens die andere belangrijke stop, het pelgrims-kantoor voor de Compostela. Door verhalen van andere pelgrims, die ook ver hadden gelopen, verwachtte ik een beetje een bijzondere onthaal, na mijn bijna 2900 km en mijn 4 credencials, en zo zie je, verwachtingen.....Niets van dat al, een man of 10 achter de balie, het meisje wat mij hielp keek niet eens naar mijn credencials met al die prachtige honderden stempels, zei automatisch, gefeliciteerd, en ik kreeg mijn Compostela in het Latijn met mijn naam in het Latijn, gaaf. En toen stond ik weer buiten, toch een beetje teleurgesteld, het gaat natuurlijk niet om het prijzen van mijn prestatie, ik weet wat ik gedaan heb en ik ben heel trots, maar het voelde zo leeg, alsof je een broodje had gekocht.

Maakt niet uit, ik voel me erg blij met het heerlijke hotel waar ik slaap (dankjullie Maud en Roland!), wat een feest na alle albergues, en het ligt vlak achter de kathedraal, met balkonnetje aan de straat, wat een verwennerij. Heb een tapaatje gegeten, met een glas Cava natuurlijk om te vieren, en ben om 21 uur doodmoe naar mijn bedje gegaan, ik denk toch ook een soort geestelijke ontlading.

Dankjulliewel allemaal voor de positieve reacties, ik voel me blij en trots en voldaan. Lief zijn, tot snel, ik schrijf nog even een nabeschouwing. Als je er zo langzamerhand genoeg van hebt, kun je jezellf verwijderen uit de mail-lijst op de blog, Willemijn

DAG 137 - MELIDE/RIBADISO DA BAIXO - 11 KM

Totaal : 2808 km.

Deze korte wandeling expres zo gepland, er is hier een hele mooie albergue, en dan komt het morgen helemaal goed uit. het enige was, dat dit op volgorde van aankomst was, dus dan ga je je toch lopen haasten...zoveel mensen : strompelend, hinkend, in verband, met krukken, oude, jonge, dikke dunne, maar het loopt toch allemaal, voor sommigen meot je toch echt bewondering hebben ; hele families Spanjaarden, die het als gewoon een weekje goedkope vakantie zien ; overigend ook steeds meer taxi´s en busjes! ; grpejes jongemannen (Sp of It), die elke avond teveel drinken en die overdag bijna niet meer kunnen lopen, in die hitte, ik zag er 2 in slechts hun onderbroek...; vrouwen-meisjes in de meest modieuze outfits, hiervoor nooit gezien ; Ik kijk t allemaal aan en geniet toch, er zijn nog meerdere goeie documentaires en films te maken!

Dus was ik om 11 uur(!) bij de albergue, die om 13 uur openging, rugzakken op een rij, ik was samen met een hele leuke spirituele Mexicaans-Indiase familie de eerste. Binnen een uur stond er een rij van een man of 50, beetje rondhangen, koffie drinken, internettten, Eindelijk naar binnen, inderdaad de moeite waard, authentieke oude geboutjes, gerestaureerd, ruim, goede bedden, grote wc-douches. Enorme lap grond erbij, aan riviertje, prachtig.

Lekker buiten eten, tent ernaast, alle talen hoor je door elkaar, nog een dag, lieve allemaal, tot snel, lief zijn voor jezelf, Ultreia, Willemijn

DAG 136 - LIGONDE/MELIDE : 24 KM

Totaal : 2797 km.

Totieders verbazing volledig grijs vanochtend, wel lekker lopen. Kleine holle weggetjes, Romeinse weg, Eucalyptus-bomen, ruiken sterk ´s morgens, naar sauna of hoestdrank, lekker. Geen koala´s helaas. Slapen in Melide, groter stadje, eigen kamer, had ik gereserveerd om ellende te voorkomen, 20 euro met ontbijt. het staat hier bekend om de pulperia´s, daar komen ook de Spanjaarden voor uit heel spanje, hebben vakantie, drink je Rebeiro-lokale-witte-wijn bij. BijEzequiel gezeten. aan lange aanschuif-tafels, heel druk en lawaaiig, je kon jezelf niet hioren denken, alleen eten.

Lunch: tonijn-salade-tomaat

Diner: pulpo+paar tapas+rebeiro

Je wordt toch een beetje meegesleept in de opgewonden sfeer van het er bijna zijn, of je nu wil of niet, terwijl de meesten 100 km of iets meer hebben gelopen...Voel me relaxed. heb er zin in, tot snel, lief zijn voor elkaar, heb begrepen dat in NL de zomer nog komt!, Willemijn

DAG 135 - FERREIROS/LIGONDE - 25 KM

Totaal : 2773 km.

Vroeg met een glorieuze ochtend de deur uit. Fris, een goddelijk landschap, heuvels en dalen, niet te geloven zo mooi en stil. steeds boerderijen, gehuchtjes, Mercadoiro. Dan Portomarin, een iets grotere plaats, die onder het water van de Mino is verdwenen in het verleden, en herbouwd op een heuvel. Je kunt vanaf de brug de ruines en muren zien liggen onder water. met stroming en groen wier, bizar. Op de kerk van San Nicolas zie je de nummers op de stenen van het herbouwen. Hierna verandert het, geen Keltisch landschap, stuk langs de weg. In Cstromaior, dacht ik, wat ruik ik, mijn eerste eucalyptusboom, die komen vanaf hier steeds meer, hebben ze aangeplant en doen het goed, waarom weet ik niet. Hey wade, je zou je helemaal thuis voelen. Intussen nog even flink klimmen, van 400 naar 800, naar Col de Ligonde, waar ik slaap. In kleine lieve albergue, oud schooltje, slechts 20 bedden, relaxed, vooral na gisteren, en verder is er niks. Het mooiste is de bar-restaurant(tje), klein stukje door de weilanden, buiten zitten in het gras, met geweldig uitzicht. Taberna MariLuz, heb er de hele middag, dan siesta, en avond gezeten, werd helemaal emotioneel van het simpele geluk, en dan ook nog die prachtige zonsondergang.

Lunch: kaas+olijven

Diner: rijst met bacalao+albondigas(gehaktballen)-salade+flan+rode wijn

Lieve allemaal, nog een paar dingen te vertellen, nog 21 km naar Santiago, hoop morgen om een uur of 13.30-14 op het plein bij de kathedraal aan te komen, het moment. Iedereen hier holt nog een stukje verder vandaag, zodat ze morgen vroeger zijn en op tijd voor DE mis van 12 uur, met reuzen-wierookvat. Ik doe dat de volgende dag, maandag, en heb heel stilletjes gehoord dat ze het dan ook doen, bij uitzondering, christelijke feestdag. maar dat weet ik niet zeker, als niet, ook goed. Ik zal voor jullie allemaal een kaarsje branden, en sta dan om 18 uur bij de webcam! NB!!!! Tip van vriend Alex : werkt niet goed, de volgende wel : http://www.crtvg.es/crtvg/camaras-web/praza-do-obradoiro (thanx Alexei!)

Bovendien ben ik er nu eindelijk achter waarom het nog drukker is dan anders, heb ik weer...de Paus is volgende week in Madrid voor de wereld-katolieken-jongerendag, echt waar, du snu allemaal groepen, Amerikanen, nonnen, italianen, het houdt niet op. Eerst even santiago doen, en dan de paus. Maar ik voel me goed, heb alles goed voor elkaar, en ben relaxed, en aan het genieten van die surrealistische film die aan je voorbijtrekt...

Ik vul nog de laatste dagen aan, lief zijn, Willemijn

DAG 134 - SARRIA/FERREIROS - 14 KM

Totaal : 25 48 km.

Alles wordt wat heftiger en intenser, zowel positief als negatief. Ten eerste heb ik nog steeds, zoals de hele trip, ongelooflijke mazzel met het weer, terwijl de rest van Spanje zucht onder 35-40 graden, is het hier zeer aangenaam, graadje of 30, uitzonderlijk voor deze streek, maar altijd fris, windje, niet benauwd. En dat maakt de omgeving nog fijner dan het al is. een andere kant van het verhaal is de groeiende hoeveelheid, per dag, ENORME aantal pelgrims. Ik ben er intussen wel aan gewend, en doe mijn eigen ding, en ontmoet van alles, maar jammer is dat je een klein stukje van je vrijheid verliest, doordat het slapen een beetje lastig wordt. Via een paar mooie dorpen ben ik naar Ferreiros gelopen, waar ik dacht zonder probleem in de albergue te kunnen slapen, omdat ik er al om 13 uur was, niet dus, vol...Iedereen was aan het rondbellen, in de volgende dorpen ook, ik kreeg de tip om naar de lokale bar-restaurant te gaan, omdat ze daar beddeb hadden. Mooi, dacht ik, een kamertje, maar het was ietsje anders : zie voor je een schuur van 5 bij 12 meter, helemaal volgeplempt met bedden, tegen elkaar, met in het midden een smal paadje naar de enige wc-douche. Dat wordt feest vannacht! ik heb tot het eten op een terras-stoel gezeten, beetje lezen en schrijven, behalve een kerkje en koeien en vliegen s hier verder niets, het slapen viel uiteindelijk mee, het koelde een beetje af, en de onrust daar ben ik nu wel een beetje aan gewend. En een fantastische sterrenhemel...

Lunch: pasta-salade

Diner: sopa Gallega(lokale soep met groene bladgroente, erg lekker)+ternera-rijst+cheese-cake+rode wijn(ze zetten altijd de fles op tafel, neem maar wat je wilt, en normaal neem ik 2 glazen, deze keer iets meer, om beter te slapen...)

Citaat uit boek wat ik geleend had (De Weg naar Santiago de Compostela-Kathryn Harrison) : Het enige dat ik wil, is wat mijn voeten me opleveren : een gevoel van verbondenheid met diegenen uit het verleden en het heden ; mezelf stap voor stap steeds verder naar een volediger bewustzijn lopen van de sterfelijkheid, ieder leven onverdraaglijk nietig, onmogelijk kort, terwijl de tijd voorwaarts stroomt. Thuis, maakt het nadenken over deze waarheid me verdrietig, neerslachtig, angstig, maar onder het lopen is het precies het tegenovergestelde: ik voel me springlevend, voel het vuur van mijn nietige bestaan helder branden....

Lieve volgers, ik ben er bijna, een heel vreemd gevoel, dankjulliewel voor alle reacties, tot snel, lief zijn voor elkaar, Willemijn

DAG 133 - FONFRIA/SARRIA - 26 KM

Totaal : 2734 km.

Gallicie liet gisteravond en vanochtend zien waar het berucht om is: na een mooie ,warme dag werd het om een uur of 17 donkergrijs en ijs- en iiskoud, iedereen liep te bibberen, heel bizar dat enorme verschil. Vanochtend geen regen, maar hele dikke mist, waar Gallicie bekend om staat. Geheimzinnige sfeer, Keltisch, geluid van koeienbellen, alles gedempt. Afdalen, langzaam door de mist heen, werkelijk schitterend hoe de zon door de mist heen schijnt, uitzichten naar alle kanten. Door kleine dorpjes, een met een hele oude kastanje met 8,5 meter omtrek. De hele dag lop je over ¨cerredoira´s¨, dezelfde als de middeleeuwse Camino, en je voelt dat hier al eeuwenlang al die pelgrims hebben gelopen, dat heb ik in Frankrijk ook een paar keer gehad. Ik durf nu wel te zeggen dat Dit een van mijn favoriete stukjes van de camino is. Naar Triacastela, gezellig met heel veel albergues en restaurantjes. Verder, meer dorpjes, het pad gaat een heel stuk door een holle tunnel, deeiken zijn er overheen gegroeid, muurtjes aan weerszijden, genieten. De enige bebouwing die je ziet zijnn boerderijen van kleine grijze steentjes, gestapeld, vaak met rondingen, met grijze leien daken, erg fotogeniek.

Ik liep langs een huisje met het opschrift ¨gebed¨in diverse talen. Van een Engelsman, eind 40, had in 2006 de Camino gelopen terwijl zijn leven een puinhoop was, en hij vond hier wat hij zocht: rust, gelof, het jaar daarop kocht hij dit huisje, waar hij voor ieder die dat wil bidt. Deed hij voor mij ook, ook al zei ik dat mijn manier van geloven anders was dan de zijne, meer spiritueel dan religieus, en het was toch emotioneel, het is bijzonder als een mens dat voor je doet, het heeft voor mij met energie/spirit te maken, directer komt het niet. Met een licht hoofd en lichte tred verder gestapt.

Salpen in Sarria, niet heel bijzonder, langs de rivier.

Lunch: bocadillo calamares

Diner: salade+kaas-worst+rode wijn

Zondag de 14e, wanneer ik in santiago aankom, wil ik proberen om 18 uur bij de webcam te gaan staan(zie 2-3 dagen terug voor gegevens), evt, installeren van programmaatjwe om te kijken is heel simpel.

Lieve allemaal, het begint te dagen dat ik er bijna ben, heel gek, bedankt voor alle reacties, ik voel jullie aan mijn zij, tot snel, lief zijn voor elkaar, Willemijn

DAG 132 - VEGA/FONFRIA - 24 KM

Totaal : 2708 km.

Een zware, mooie, intense dag, echt Camino zullen we dan maar zeggen. Na een stevig verwenontbijt en een knuffel van Joke, het rivierdal door, nog flink fris. toen begon het klimmen van 650 naar 1300 meter, en het werd blauw en warm, jack uit. Eind van de dag, op 1270 meter, grijs, dicht bewolkt, koud, harde wind, voor t eerst in tijden mijn vest aan, en dat is dus typisch Galicie...

Via allerlei dorpen, klimmen over de ¨corredoiras¨, oude vee-weggetjes, met stenen, je voelt de geschiedenis, en de koeien, overal mest. In Faba, gehucht met fontein, zit ik te pauzeren, komen er een stuk of tien koeien met boer en hond langs, die willen allemaal naar de fontein, en lopen bijna over mijn voeten. Stukje doorklimmen, en dan een bekend punt, km.paal 152,5, zover is het nog naar Santiaga de Compostela, en vanaf hier staat er een elke 500 meter. Bovendien is dit de grens van Galicie. Er staan hier overal ¨palloza´s¨, ronde traditionele huisjes, voor opslag, met rieten dak. Dan het bekende O Cebreiro, een magische plek, hoog, typischGallicisch, vaak in nevelen gehuld, zelfs in de zomer, veel legenden, prachtig gerestaureerd. Precies toen ik aankwam, was er net een speciale mis afgelopen, stampvol Spanjaarden. In het mooie vroeg-Romaanse kerkje heb ik een grote kaars gebrand, bij de reliek van een miskelk, waar een wonder mee is gebeurd, tussen nog zo´n 500 andere kaarsen, voor iedereen van wie ik houd en en voor diegenen die er niet meer zijn. Indrukwekkend.

Verder stappen door het heerlijke Gallicie, kalm, vele gehuchten, boerderijen, koeien, glooiende groene bergen in de verte, over de 1000 jaar oude route. Slapen in Fonfria, helemaal goed: alleen een paar boerderijen, een albergue, wel vol, maar rustig, en ik heb natuurlijk niet het pelgrims-menu daar genomen, maar ben wat gaan eten in een soort huiskamer bij mensen iets verderop. Twee boeren die, in een onverstaanbaar dialect, in hun tractoren staan te kletsen, en lekker de hele boel blokkeren. Moe en voldaan het stapelbedje in.

Lunch: pulpo gallego, typisch streekgerecht, je hebt hiet veel pulperia´s, gekookte inktvis, in plakjes, met olie en hete peper+rode wijn

Diner: pasta+churrasco(lokaal kalfs-vleesmet typische saus, waarin in ieder geval kaneel zat, naast vele andere dingen+taart+rode wijn, burp...

Lieve allemaal, de bieb gaat dicht, ik ga een tapaatje doen, hier bloedheet, tot snel, de laatste loodjes, tot snel, lief zijn, Willemijn