DAG 4 - HAASTRECHT/GORINCHEM - 24 KM

Geen zorgen jongens en meisjes, moest helaas stoppen met internet na verslag slechte dag, maar voor de rest alleen maar mooi weer en geweldige dagen. Kan nu eindelijk weer bij mensen in Boxtel/Kampina op de pc, zie verderop.

Vannacht 11 uur geslapen, kennelijk toch even nodig. Mooi wandelweer vandaag, onder een lage grijze lucht, geen regen, de zon kwam aan het einde van de dag. Naar Gorinchem, via Vlist, prachtig weggetje langs de Vlist, grote rijke boerderijen. dan Schoonhoven, mooi oud stadje, het veer over de Lek naar Nieuwpoort.. heerlijk lopen langs de rivier, tot Noordeloos, 'in the middle of nowhere', gepicknickt, schrik me wezenloos als ik voor me uitstarend ineens een stem achter me hoor, een wandelende lokale dame. Ik dacht in Gorinchem wel op de bonnefooi een slaapplek te kunnen regelen, nou mooi niet dus, zeker nog 2 km extra op zoek.Van diemeisjes in het VVV die ook niets wisten, in het centrum althans. Ben ik uiteindelijk in het Campanile beland, midden tussen de snelwegen, wel met lang heet bad, elk nadeel hep zn voordeel...

De linkerschouder gaat steeds beter, voeten gevoelig maar ok.

Lunch : 2 appels+ grote mueslikoek

Diner : lasagna+ salade

Maakje geen zorgen, ik heb totnutoe prachtig wandelweer, niet te warm, Nederland op zn best. En ik loop echt niet te veel, luister naar mijn lichaam.

Lief zijn voor elkaar, tot snel, Willemijn

DAG 3 - BODEGRAVEN/HAASTRECHT - 16 KM

GEEN beste dag vandaag. wat voorspeld was : veel regen, een lage grijze lucht waarvan je weet dat het niet meer gaat stoppen, en dat was ook zo. Binnendoor naar de Reeuwijkse Plassen, nog 2 km overkeerd gelopen, dat zul je altijd zien. Twee uur door de regen naar koffie met appeltaart, vol goede moed opgedroogd weer naar buiten, en dan begint het pas echt : stormwind en steeds hardere regen, dacht je dat je wat had meegemaakt, van Waardhuizen...Verstand op nul en gaan met die banaan. De hele dag loop ik met een capuchon, en zie niet veel van de omgeving. Wanneer de regen iets vermindert, voel ik me opgelucht, maar de wind is intussen tot storm aangewakkerd, waardoor in met die windvangende rugzak bijna de plas inwaai...witte koppen op het water, het lijkt de oceaan wel...

Nat en verkleumd kom ik aan in een rijtjeshuis in Haastrecht (langs Gouda gelopen), bij een hele lieve mank-lopende vrouw, opwarmen met heel veel thee, en een hete douche. In het hele dorp geen Internet te bekennen. Gegeten in eetcafe, terug op kamertje klein dipje, gaat dit zo 5 maanden? Nee tuurlijk niet, morgen is alles beter...Heb nog steeds last van mijn linkerschouder, maar lijkt beter te gaan, lichaam moet langzaam wennen.

Lunch : koffie met twee stukken appeltaart

Diner : knoflooksoep en kaasjes

DAG 2 - De KWAKEL/BODEGRAVEN - 23 KM

Na een goed gesprek vanochtend met herbergierster Ine over onzekerheid, vertrouwen etc, om 10.30 de deur uit. Aarlanderveen, Papenveer, Zwammerdam. Bewolkt en fris, later een waterig zonnetje. Door het prachtige Nederlandse landschap : weilanden zonder hekken, sloten, jaagpad langs de vaart, leeg en stil, op het'lawaai' van de schapen en de vogels na, die zijn lentefeest aan het vieren. Zodra ik de tientallen pasgeboren lammetjes nader, beginnen ze als skippy-ballen te stuiteren, erg grappig vermaak voor onderweg. Het laatste stuk bij Zwammerdam langs de drie molens was zwaar, met harde tegenwind, en toen brak op het laatste stukje ineens de hemel open : rukzak af, proberen mijn regencape om te doen, in de haast lukt het natuurlijk niet ondanks het trucje thuis geoefend te hebben. Drijfnat staat het huilen me nader dan het lachen, en precies als het lukt, stopt het met regenen, en moet ik om mezelf lachen. Het is maar goed dat niemand het gezien heeft, zo'n grote op-en-neer flapperende rode bult, waar gevloek uit komt...

Slapen doe ik in een luxe-rijtjeshuis in Bodegraven, bij een heel net en humorloos echtpaar, die wel aardig en verzorgend zijn. Ik scoor geloof ik nogal wat strafpunten : dat ik gevraagd heb of ze ook eten kookt, dat ik af en toe te hard lach, en dat ik vraag of ze ergens Internet weten. Samen met Nanda, een mede-wandelaarster van Brabant naar Schotland, eten we wat in het dorp.

Lunch : zelfgemaakte boterhammen

Diner : schnitzel met zuurkool

Tot snel, lief zijn voor elkaar, Willemijn

DAG 1 - VONDELPARK,AMSTERDAM/DE KWAKEL - 24 KM

Lieve allemaal,

ik ben zo gezegend, ik heb de blessing van de bisschop in Roermond eigenlijk niet meer nodig. 's Ochtends om 9.30 bij het Blauwe Theehuis uitgezwaaid door lieve vrienden en zus, met een brok in de keel, tranen in de ogen, en een steen in de maag. Hoe bizar en surrealistisch, al zwaaiend, met een enorme tros ballonnen van soulmate Wade, om LOS TE LATEN. Drie heb ik er aan breed glimlachende kindjes gegeven, de rest in het Amsterdamse Bos losgelaten in een stralende azuurblauwe lucht, en voelde me warm en licht.

Een mooie route gelopen op een stralende zomerdag, langs de Westeinder Plassen, Kudelstaart, achter de watertoren ligt die enorme Ark van Noach die nieuw gebouwd is. Gelunchd in Aalsmeer, de eigenaresse had vorige week voor het eerst twee Compostela-gangers voor het eerst, en ze viel bijna van haar stoel toen ze nog zo'n gek op haar terras had. De laatste kilometers vielen natuurlijk wat zwaar , was uiteindelijk 24 km.

Slapen bij Ine, onder de Kwakel, in een bedstee, uitzicht over de weilanden, erg gezellig, heerlijk ontbijt. Er is weinig fijner dan aan het einde van een lange dag wandelen aan te komen, die rugzak met 11,5 kilo af te doen, schoenen uit, en te gaan zitten, een douche te nemen, alsof er 3 schoonmoeders de deur uit zijn. Dat is dus het pelgrimsleven.

Het lichaam doet het goed : meeste last van mijn schouders, de rugzak versteld, beetje van de rest, goed ingesmeerd, hoofd en hart zitten goed.

Primeurs 1e dag : 1e camino-gesprek op straat(menden herkennen je aan de schelp op je rugzak), 1e plas in het bos, 1e tranen, 1e oor-tot-oor-smile, 1e pasgeboren lammetje. Het is beonnen, ik ben er nog niet helemaal...

Lunch : bruine bol gezond.

Diner : speklapje, aardappels, spinazie, biertje.

Wees lief voor elkaar, tot snel, Ultreia, Willemijn

NOG 1 DAG...ROUTEKAART

Lieve allemaal,

Bijgaand eindelijk een beetje behoorlijke routekaart, die zo goed als overeenkomt met mijn geplande tocht, geleend van een hele leuke blog van een mede-pelgrim (de dagen kloppen dus niet!).En ja, ik zit hier in een leeg huis, te wachten tot ik morgenochtend wegloop uit het Vondelpark, nu helemaal relaxed, want alles is geregeld. Op mijn afscheidstour heb ik 'tot over vijf maanden'gezegd tegen iedereen, en vooral tijdens mijn borrel, en dat was gek en mooi en emotioneel.

Ik wil Hans en Sjoerd bedanken voor hun lieve bijdrage.

Ik wil Eelco en Jerry bedanken voor ALLES.

En wil ik speciaal Café The Queenshead bedanken, lieve Arjan en Don, voor een GROTE bijdrage voor het Aidsfonds-StopAidsNow, fantastisch! Veel mensen weten volgens mij niet wat een ontzettend fijn Amsterdams café dit is, op de Zeedijk. Mooi bruin en sfeervol, met uitzicht op een hoek van grachten, waar je zou zweren dat je in de 17e eeuw zit. Voor mij is het vooral een tweede huiskamer geworden, zo af en toe als een mens daar behoefte aan heeft, met een relaxed gemengd publiek, man-vrouw, ho-he, en fijne vrienden om iets mee te drinken en mee te praten. Dankjulliewel voor je steun en de hele gezellige afscheidsborrelborrel vrijdag,ik ga het dropshotje missen...

The longest journey a man must take is the eighteen inches from his head to his heart.

Morgen begint het grote avontuur! Lief zijn voor elkaar en voor jezelf, tot snel, Willemijn

POSTE RESTANTE

WIJZIGING VERTREKDATUM EN DANKBAARHEID

In tegenstelling tot eerdere berichten van mijn kant (sorry collega's) heb ik door omstandigheden besloten TOCH dinsdag 29 maart te vertrekken, 's morgens om 9.00-9.30 uur, in het Vondelpark.

Bovendien wil ik heel graag wat mensen bedanken voor hun steun, ik voel me er nederig en dankbaar door :

Lieve Adriaan, dankjewel voor je bijdrage.

Lieve Loic, dankjewel voor je bijdrage.

Lieve Danny, dankjewel voor de extra foto's.

Voorlopig heb ik voldoende fotoruimte, ik kan een tijd vooruit.

Festina Lente/Haast je langzaam/Keizer Augustus

Tot snel, lief zijn voor elkaar, Willemijn

WIE IS TOCH DIE JACOBUS?

Naast Jeruzalem en Rome is Santiago de Compostela altijd een belangrijke pelgrimsbestemming geweest. Je kunt wel zeggen dat het voor de West-europeanen altijd alde meest bezochte pelgrimsstad is geweest. Het is gelegen in Galicië, het Keltenland ten noorden van Portugal en het ligt niet ver af van de Atlantische Oceaan. Van oudsher wordt hier de leerling van Christus, Jacobus , vereerd. Jacobus was één van de zonen van Zebedeus. De andere zoon was Johannes. Hij wordt ook wel Jacobus de Meerdere genoemd, dat 'meerdere' slaat vooral op het feit dat hij één van de eerste discipelen was, die geroepen werd om Jezus te volgen.

Al in de 9de eeuw trokken pelgrims uit onze landen naar het vermeende graf van Sint Jacob. Zij werden dan ook 'mensen van de weg' genoemd. Sindsdien is de stroom pelgrims nooit meer opgehouden, ondanks reformatie en revolutie, opstand en oorlog. De legende vertelt dat het gebeente van Jacobus na zijn dood overgebracht werd naar Spanjedoor een onbemand schipdat 'strandde' aan de Galicische kust. Hij werd daar wat verder landinwaards begraven, waarna zijn graf werd vergeten. Pas eeuwen daarna werden zijn stoffelijke resten aangetroffen op een oud Romeins grafveld met de naam Campus Stellae of Sterrenveld. Een ster, zo verluidt de legende, had de vinders de weg naar het vergeten graf gewezen. Er is een boek, het Liber Sancti Jacobi, bewaard gebleven dat in de twaalfde eeuw werd geschreven door een Franse klerk, Emeric Picaud. Het wordt ook wel beschouwd als de eerste reisgids in Europa. Hij beschrijft een aantal hoofdroutes door Frankrijk. De daarbij genoemde plaatsnamen zijn: Tours, Vézelay, Le Puy-en-Velay en St. Gilles bij Arles. De routes worden resp. genoemd: Via Turonensis, Via Lemovicensis, Via Podiensis en Via Tolosane. Drie van deze wegen komen bij elkaar in Ostabat in de Pyreneeën op een plek die Gibraltar wordt genoemd (een verbastering van het Baskische woord voor Zaligmaker). De weg voert vandaar over de pas van Roncesvalles (bekend van het Roelandslied) naar Puente La Reina. Hier voert de vierde weg, die de Pyreneeën is overgestoken via de Somportpas, zich bij de anderen. Vanaf dat punt heet de gezamenlijke weg, ruim 600 kilometer lang, de Camino Francés, oftewel de Franse weg.

Santiago (Sint Jacob) is de plaats van het graf van de apostel Jacobus de Meerdere.Na de dood van Jezus begaf Jacobus zich naar Spanje ter verspreiding van het nieuwe geloof. Erg hartelijk werd hij er niet ontvangen,hij verlietmin of meer gedesillusioneerd het Iberisch schiereiland. In 44 werd hij in Jeruzalem op last van Herodes Agrippa onthoofd. Hij mocht niet in Jeruzalem begraven worden en zijn lichaam kwam, in een marmeren sarcofaag en een klein bootje, meegevoerd door de zeestroming, terecht in Galicië, het huidige noordwest-Spanje, het gebied waar hij dus eerder had rondgetrokken. Hij werd begraven in Santiago de Compostela. Het graf raakte in vergetelheid totdat het in het begin van de 9e eeuw werd herontdekt door de kluizenaar Paio. Karel de Grote bepaalde dat er een kerk werd gesticht en het een bedevaartplaats zou worden. Als zodanig speelde het een rol in de strijd tegen de Moren.

Vanaf 1100 nam het aantal pelgrims sterk toe. Uiteraard waren er twijfels over de echtheid van het graf. Toen in 1879 het gebeente van Jacobus en zijn metgezellen werd opgegraven, bepaalde de toenmalige paus Leo XIII dat het hier om het authentieke gebeente van de apostel ging. Waarmee, uiteraard, de twijfels niet de wereld uit waren. Het graf bevindt zich in de crypte onder het hoofdaltaar van de kathedraal van Santiago. Achter het altaar, er boven, staat een zilveren buste van Jacobus en pelgrims gaan een trap op om de zoom van de mantel van dit beeld te kussen. Jacobus de Meerdere is patroonheilige van Spanje en natuurlijk van de pelgrims. Maar ook van arbeiders, apothekers, hoedenmakers en krijgslieden. Jacobus wordt aangeroepen bij reuma. Hij is tevens de patroon van Den Haag.

Een tekst van Antoine de St Exupéry ( Men moet zijn leven dromen, en daarna...moet men zijn droom leven)
' IL FAUT REVER SA VIE
et puis ...
IL FAUT VIVRE SON REVE '

Mijn hoofd en huis zijn al aardig leeg, nogtwee weken, spannend.

Tot snel, lief zijn voor elkaar, Willemijn